شمارهٔ ۲۵۸ طغرای مشهدی
طغرای مشهدی / ابیات برگزیده از غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)
نهم لب بر لبت چون در سر مستی،مکن عیبم
به راه بیخودی، بی توشه بوس تو نتوان شد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این بیت از شاعر به بیان حالتی می‌پردازد که در آن عشق و محبت باعث مستی و سرخوشی می‌شود. شاعر احساس می‌کند که در نبود معشوقش نمی‌تواند وارد مسیر عشق و عاشقی شود و بوسه‌اش را بدون او بی‌فایده می‌بیند. در واقع، او می‌گوید که عشق حقیقی نیازمند حضور معشوق است و گرنه هرگونه ابرازی از عشق بی‌معناست.