شمارهٔ ۲۶۵ طغرای مشهدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این بیت به زیبایی و جذابیت چشم‌های معشوقش اشاره دارد و آن‌ها را به خون مشبکی تشبیه می‌کند که به دستش بسته شده است. این تشبیه بیانگر احساسات عمیق و پیچیده‌ای است که شاعر نسبت به معشوق خود دارد.