شمارهٔ ۲۸۹ طغرای مشهدی
طغرای مشهدی / ابیات برگزیده از غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
دیگران از فیض، مردم را به خود سازند رام
همچو باران هر که فیضی بیند از ما می رمد
گر به یاد بخت ما، ساقی کند ساز طرب
نقل می رنجد ز می، ساغر ز مینا می رمد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به ارتباط میان انسان‌ها و فیض الهی اشاره دارد. شاعر می‌گوید که دیگران از نعمت‌ها و فیض‌هایی که مردم به آن‌ها می‌دهند بهره‌مند می‌شوند، مانند باران که بر همگان می‌بارد. همچنین، اگر بخت و اقبال به ما توجه کند و به ما شادی ببخشد، نقل و می (شراب) از ساغر و مینا نیز دلنشین‌تر خواهد بود. به طور کلی، شعر درباره زیبایی و لذت‌های زندگی و تأثیر نعمت‌های الهی بر روح و جان انسان‌هاست.