شمارهٔ ۳۰۵ طغرای مشهدی
طغرای مشهدی / ابیات برگزیده از غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
بس که برهم خورد بزم دلخوشی از رفتنت
صاف می از درد مینا، خاک بر سر می کند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به حسرت و اندوه ناشی از رفتن یک محبوب اشاره دارد. آنچه که در ابتدا بزم و شادی بود، به خاطر جدایی به نابودی و درد تبدیل شده است. در اینجا، می‌گوید که به خاطر غم فقدان، دل شادابی دیگر وجود ندارد و به نوعی به خاکساری و سرشکستگی اشاره دارد.