شمارهٔ ۳۰۹ طغرای مشهدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بیان تلاشی عاشقانه می‌پردازد که فرهاد با تیشه به جنگ غم می‌رود. او با عشق و اشتیاق به جمع‌آوری شادابی و زیبایی می‌پردازد و به دنبال لذت از زندگی است. به نوعی می‌توان گفت که عاشق در پی آن است که همچون پیران عاقل و خردمند، به دنبال نوشیدن ساغر عشق و شادابی باشد.