نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۳۴ طغرای مشهدی

طغرای مشهدی / ابیات برگزیده از غزلیات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

آنچه من می کشم از طالع رم کرده خویش

کی ز آهوی گریزان شده، صیاد کشد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به احساس سرنوشت و تقدیر اشاره دارد و نشان می‌دهد که فردی در جستجوی آزادی و رهایی از مشکلات است. او به نوعی سرنوشتی که بر او تحمیل شده، معترض است و از تیر نیشی که زندگی به او زده، رنج می‌برد. در واقع، این شعر به تضاد بین امید و ناامیدی پرداخته و به رابطه صیاد و آهو، که نماد کشمکش میان آزادی و اسارت است، اشاره دارد.