شمارهٔ ۴۱۳ طغرای مشهدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت، شاعر به وضعیت بد طوفان‌زدگان اشاره می‌کند که هیچ‌کس از حال آن‌ها نمی‌پرسد، حتی اگر دلیل موجهی برای این بی‌توجهی وجود داشته باشد. حس ناامیدی و بی‌تفاوتی جامعه نسبت به درد و رنج دیگران را بیان می‌کند.