شمارهٔ ۴۲۰ طغرای مشهدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این دو بیت بیانگر این است که چه مدت می‌توان از دیگران و جامعه دور بود. شاعر به این نکته اشاره می‌کند که اگر با نا آشنایان ارتباط نداشته باشی، بهتر است که به آنها نزدیک نشوی. به نوعی، این ابیات بر اهمیت ارتباط و آشنایی با دیگران تأکید دارد.