شمارهٔ ۴۳۸ طغرای مشهدی
طغرای مشهدی / ابیات برگزیده از غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
در سرابستان گیتی چون شراب زرد باش
غیر را درمان و خود همرنگ اهل درد باش
چند باشی موج گرداب علایق پروری؟
از حبابی کم نه ای، در بحر هستی فرد باش
خود مجو نفعی، اگر نقشت به کام دل نشست
فیض بخش دیگران چون کعبتین نرد باش
سیر عالم گر هوس داری، مزن بیهوده گام
در پس زانوی دل بنشین و عالمگرد باش
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات به اهمیت توجه به دیگران و عدم وابستگی به دنیا اشاره میکند. او میگوید که باید مانند شراب زرد شد و به درد دیگران توجه کرد. همچنین، نباید در گرداب علایق خود غرق شد و باید تلاش کرد که نفعی برای دیگران داشته باشیم. در نهایت، او توصیه میکند که اگر میخواهیم به درستی دنیا را بگردیم، باید درونی عمیقتری داشته باشیم و به جای قدم گذاشتن بیهوده، به تفکر و تأمل بپردازیم.