شمارهٔ ۴۳۹ طغرای مشهدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت، شاعر به زیبایی چشم سیاه و افسون‌گری آن اشاره می‌کند. او می‌گوید که این چشم همیشه در کنار مژگانش قرار دارد و به همین دلیل باید از نام مستور آن چشم، یعنی زیبایی‌اش یاد کرد و از جذابیت و اثرگذاری آن غافل نشد.