شمارهٔ ۶۱۳ طغرای مشهدی
طغرای مشهدی / ابیات برگزیده از غزلیات / وزن: مفتعلن مفاعلن مفتعلن مفاعلن (رجز مثمن مطوی مخبون)
قدرشناس شاخ گل، قامت یار من ببین
پنجه لاله دیده ای، دست نگار من ببین
همچو گل از فراق او، تاخته بر سرم خزان
بوی پیادگی شنو، رنگ سوار من ببین
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر، احساسات عمیق عشق و دلتنگی را بیان می‌کند. شاعر به زیبایی و ظرافت معشوقش اشاره می‌کند و از درد جدایی و خزان روحی ناشی از آن می‌گوید. او با تشبیه معشوق به گل، زیبایی و لطافت او را ستایش می‌کند و در نهایت، خواهان توجه و نگاه به محبوبش است. شعر حسرت و عشق را به خوبی منتقل می‌کند.