شمارهٔ ۶۳۳ طغرای مشهدی
طغرای مشهدی / ابیات برگزیده از غزلیات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
ناله برگشت ز لب از فرح دیدن تو
گریه در دیده گره گشت ز خندیدن تو
می کند شبنم گل از سر شب تا دم صبح
مشق شیرینی در میکده غلتیدن تو
برهمن گرم پرستیدن سنگ سیه است
دل چه سان بگذرد از شغل پرستیدن تو
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به بیان احساسات عمیق و تغییرات روحی ناشی از دیدار محبوب می‌پردازد. ناله و گریه از خوشحالی و زیبایی محبوب به وجود می‌آید. شبنم گل به خاطر زیبایی او در میکده به سراغش آمده و پرستش سنگی که برهمن انجام می‌دهد، نشان‌دهنده عشق و ارادت به محبوب است. در نهایت، شاعر به چالش و سختی دلی که نمی‌تواند از عشق به محبوب بگذرد، اشاره می‌کند.