شمارهٔ ۶۵ طغرای مشهدی
طغرای مشهدی / ابیات برگزیده از غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)
بهار افکنده در صحن چمن از سبزه قالی‌ها
دمیده خفتگان باغ را برگ از نهالی‌ها
سیه شد همچو مشقی، هر دو روی لاله گوشم
ز بس در مکتب عشق تو خوردم گوشمالی‌ها
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این اشعار به زیبایی و طراوت بهار اشاره کرده و به جلوه‌های طبیعی مانند چمن و سبزه‌ها می‌پردازد. او همچنین از خواب‌آلودگی باغ‌ها که تحت تأثیر بهار بیدار می‌شوند صحبت می‌کند. در ادامه به احساسات عاشقانه‌اش اشاره می‌کند و می‌گوید که از عشق تو مانند درسی سخت، دچار مشکلات و سختی‌ها شده است.