شمارهٔ ۶۵۱ طغرای مشهدی
طغرای مشهدی / ابیات برگزیده از غزلیات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
از تیرگی چه شکوه به غربت، که همچو مشک
آورده بخت، روز مرا از وطن سیاه
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از وضعیت خود در غربت شکایت می‌کند و به تضاد بین تاریکی و زیبایی اشاره دارد. او احساس می‌کند که مقدر شده که از وطن دور بماند و این دوری را به عنوان یک苦ی و نارسایی تجربه می‌کند.