شمارهٔ ۶۸ طغرای مشهدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت، شاعر به ضعف و ناامیدی خود در غیاب محبوب اشاره می‌کند. نگاهش به محبوب و زیبایی او مانند پرنده‌ای است که از قدرت پروازش کاسته شده. او از ساقی می‌خواهد که جرعه‌ای شراب در کاسه بریزد تا رازهای نهفته و احساسات عمیقش را به بیرون بیاورد و به گوش برساند.