شمارهٔ ۷۲۷ طغرای مشهدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از چرخ روزگار گلایه می‌کند و از بی‌عدالتی‌هایی که نسبت به مردم وجود دارد، سخن می‌گوید. او از چرخ زمان می‌خواهد که به کار خود ادامه دهد و از سرنوشت انسان‌ها دوری کند. همچنین به نکوهش سرما و سختی‌های زندگی می‌پردازد و در نهایت می‌پرسد که چرخ چه ارتباطی با آشیانه و زندگی مردم دارد.