شمارهٔ ۷۴ طغرای مشهدی
طغرای مشهدی / ابیات برگزیده از غزلیات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
چو باغ کاغذی این باغ آنچنان تنگ است
که نیست چارحدش جای باغبان تنها
به غیر آینه کآمد به سیر باغ رخت
نرفته هیچ ظریفی به گلستان تنها
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این اشعار نشاندهندهی تنگی باغی است که باغبان نمیتواند به تنهایی در آن جا بماند. باغ به شکلی طراحی شده که جای کافی ندارد و تنها کسی که به آنجا میآید آینه است، در حالی که هیچکس دیگری نمیتواند به تنهایی به گلستان برود. این تمثیل به احساس انزوا و زندگی محدود اشاره دارد.