شمارهٔ ۸۵ طغرای مشهدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به نوعی به ماندگاری هنرمندی و آثارش اشاره دارد. شاعر می‌گوید که هنر استاد و آثار شیرینش همیشه زنده می‌ماند، حتی پس از مرگش. همچنین، اشاره‌ای به درد و غم‌های انسانی و تأثیرات آنها بر زندگی وجود دارد. در نهایت، موید این است که حتی اگر انسان از بهشت بهره‌ای نبرده باشد، غم و مشکلات فرزندانش گریبان‌گیر او خواهد بود.