نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۹۴ طغرای مشهدی

طغرای مشهدی / ابیات برگزیده از غزلیات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

منت آب خضر نیست جوی بر سر ما

طالع خشک لبی مانده به اسکندر ما

ما زسیم و زر خود، بزم نکردیم چو شمع

دیگران بزم فروزند ز سیم و زر ما

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت‌ها به تأثیر و ارزش چیزهایی که ما داریم اشاره می‌کند. شاعر می‌گوید که نعمت‌ها و امکانات ما به اندازه‌ای نیست که مانند دیگران زندگی شاد و با شکوهی داشته باشیم، اما دیگران به واسطه‌ی نعمت‌های ما خوشحال و پرشور هستند. در واقع، این شعر به نوعی نشان‌دهنده‌ی تلاش و زحمت است و اینکه ممکن است ما به‌اندازه‌ی دیگران از داشته‌های خود بهره نبریم.