شمارهٔ ۱۵ طغرای مشهدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این دو بیت به احساس درد و اندوه ناشی از توبه اشاره دارد. راوی از عشق و شوقی که به شراب و لذت‌های آن داشت، فاصله گرفته و اکنون با حسرت به گذشته نگاه می‌کند. لب اشاره به شنیدن حرف‌های توبه دارد که دل او را زخم زده و حال او را چون ساغری شکسته، پر از غم کرده است.