شمارهٔ ۲۴ طغرای مشهدی
طغرای مشهدی / متفرقات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)
داغم که سر زلف توام زود شد از کف
آتش به دلم در زد و چون دود شد از کف
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات از احساس شدید اندوه و عاطفه خود سخن می‌گوید. او به زودی از زیبایی‌های معشوقش فاصله گرفته و دلی پر از درد و آتش در دلش احساس می‌کند. این درد و آتش به قدری است که مانند دود از دستش می‌رود و باقی نمی‌ماند.