شمارهٔ ۱ طغرای مشهدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از پروردگار خواستار شور و حال مستی است. او می‌خواهد که وجد و عشق را به او عطا کند و از او می‌خواهد که عقل و دغدغه‌های دنیوی را از او بگیرد و به جای آن دیوانگی و شوری بی‌پایان بدهد. این ابیات، عشق و حال مستی را به زیبایی توصیف می‌کند.