شمارهٔ ۱۶ طغرای مشهدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به توصیف زیبایی و خوشی‌های بهار می‌پردازد که با رویش گل‌ها و آواز بلبلان همراه است. او اشاره می‌کند که دستی که از لذت‌ها و نعمت‌ها خالی است، همچون شاخه‌ای از درختی بزرگ، بی‌فایده است و بهتر است که آن را به باد بسپارد. به عبارت دیگر، شاعر اهمیت لذت‌بردن از زندگی و زیبایی‌های آن را مورد تأکید قرار می‌دهد.