شمارهٔ ۱۷ طغرای مشهدی
طغرای مشهدی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
دل بهر معاش، چند زحمت بکشد
وز بهر دو لقمه صد مشقت بکشد
گویند که رزق می رسد بی منت
با رزق چنین، کسی چه منت بکشد؟
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به سختیهای تأمین معاش اشاره دارد. شاعر میگوید آدمی برای به دست آوردن چند لقمه نان، مجبور است زحمت و مشقت زیادی را تحمل کند. او میافزاید که برخی میگویند روزی بدون زحمت به انسان میرسد، اما با این نوع روزی، فرد چگونه میتواند به دیگران منت بگذارد؟ در کل، شعر به واقعیتهای دشوار زندگی و تلاش برای تأمین معیشت میپردازد.