شمارهٔ ۱۹ طغرای مشهدی
طغرای مشهدی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
گویند جفا نصیب بی سامان است
سرگشته بود کسی که او بی نان است
از گردش آفتاب، معلومم شد
کان هم که به نان رسیده سرگردان است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شعر به توصیف حالتی از بی‌سر و سامانی و سرگردانی انسان‌ها می‌پردازد. در اینجا اشاره می‌شود که کسی که در زندگی‌اش دچار مشکل و بی‌نانی است، به شدت سرگشته و ناامید است. همچنین، حتی کسانی که به نان و روزی رسیده‌اند نیز هنوز دچار سرگردانی و سردرگمی هستند. به طور کلی، شعر به نوعی تأمل بر وضعیت انسانی و عدم آرامش در زندگی می‌پردازد.