شمارهٔ ۱ طغرل احراری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به معرفی چهار شاعر بزرگ و دارای اعتبار در ادبیات فارسی می‌پردازد که هر یک به نوعی در باغ دانش و هنر نقش دارند. این چهار شاعر عبارتند از: فردوسی، که از خاک طوس برخاسته و سخنش زیباست؛ سعدی، که از شیراز آمده و برای شیرازیان عزت و ناز به ارمغان آورده است؛ نظامی، که سخنانش به سرزمین هنر تعلق دارد؛ و انوری، که مانند آبی پاک از خاک ابیورد به ظهور رسیده است. در پایان، شاعر به این اشاره دارد که پس از این چهار استاد، دیگر سخن‌سرایان نیز وجود دارند، اما با کیفیت‌های مختلف.