شمارهٔ ۳ - به گلشنی بخارایی طغرل احراری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از عدم ارسال نامه توسط معشوقش گله می‌کند. او به این فکر می‌افتد که شاید معشوق کاغذ و قلم نداشته است، یا شاید او را لایق ندانسته است که نامه‌ای بنویسد.