نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۷ طغرل احراری

طغرل احراری / دوبیتی‌ها / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

ای داده به باد عمر از نادانی

تو قیمت عمر خویش کی می‌دانی؟!

فردا که به زیر خاک تنها مانی

گویی که کنم توبه ولی نتوانی!

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

غزل اشاره به نادانی انسان در استفاده از عمرش دارد. شاعر نگرانی خود را از این می‌نماید که افراد به ارزش واقعی عمر خود آگاه نیستند و زمانی که با حقیقت مرگ مواجه می‌شوند، می‌فهمند که نمی‌توانند از گذشته توبه کنند. در واقع، عمر به باد رفته و فرصتی برای جبران باقی نمی‌ماند.