شمارهٔ ۵۶ - صدای العطش ترکی شیرازی
ترکی شیرازی / فصل سوم - سوگواریها / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
از چیست؟ بانگ ناله، به ارض و سما هنوز
وز چیست؟ شور و ولوله در ماسوی هنوز
بگذشته قرن ها ز غم کشتن حسین
باشد لوای ماتم آن شه بپا هنوز
از قتل پور فاطمه بگذشته سال ها
خون می چکد ز دیدهٔ اهل ولا هنوز
عیسی سرش برهنه بود در سما مگر
باشد سر حسین سر نیزه ها هنوز
زان روز کز گلوی حسین خون، به خاک ریخت
جاری ست خون ز دیدهٔ خیرالنسا هنوز
اکبر شهید گشت ز تیغ ستمگران
لیلا بود به فرقت او مبتلا هنوز
گویا صدای العطش کودکان به گوش
آید ز سمت خیمه گه کربلا هنوز
از بس به راه شام سکینه پیاده رفت
پژمرده گل بود ز غم خار پا هنوز
باشد مگر به کنج خرابه، به شهر شام
زنجیر و غل، به گردن میر ولا هنوز
مرغان به ذکر وای حسین کشته شد عجب
دارند شور و زمزمه ای در هوا هنوز
«ترکی» بیاد قتل شهیدان نینوا
هر بند بند اوست چونی، در نوا هنوز
کردند منشیان رقم این داستان بسی
کوته نگشته قصهٔ این ماجرا هنوز
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این متن به بازگویی حماسه عاشورا و مصیبتهای اهل بیت پیامبر اسلام، به ویژه واقعهی کربلا و شهادت امام حسین (ع) میپردازد. شاعر از ناله و فریادهای مردم، شور و ولولهای که هنوز پس از سالها به یاد حسین (ع) وجود دارد، سخن میگوید. او اشاره به دردی دارد که در دل دوستداران اهل بیت از شهادت حسین و یارانش باقی مانده است. همچنین به مصائب خانوادهی او، به ویژه لیلا و سکینه، و گریه و زاری آنها بر فقدان عزیزانشان اشاره میکند. شعر نشاندهندهی پایداری یاد حسین و مصیبتهای او بهویژه در دل محبانش است و بیانگر این نکته است که درد و اندوه این واقعه هرگز فراموش نمیشود.