شمارهٔ ۸۲ - خاکستر تنور ترکی شیرازی
ترکی شیرازی / فصل سوم - سوگواری‌ها / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
فلک خراب شوی انقدر غرور چرا
به اهل بیت نبی گشته ای جسور چرا؟
عزیز ساقی کوثر، به دشت کرب و بلا
سرش ز تن لب خشکیده گشت دور چرا؟
شهی که خوابگهش دامن پیمبر بود
به خاک خفته، تن چاک چاک و عورچرا؟
شهی که پرورش در کنار زهرا بود
شکسته سینهٔ او از سم ستور چرا؟
سری که فاطمه شستی غبارازاو خولی
رخش نهاد به خاکستر تنور چرا؟
زنی چو زینب غمدیده تاب صبر نداشت
ولی به موج بلا گشت او صبور چرا؟
حریم آل علی را مکان، خرابهٔ شام
زنان نسل زنا را مکان قصور چرا؟
شهی که در ره امت، روان شیرین داد
از او مضایقه «ترکی» زاشک شور چرا؟
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این شعر به توصیف مصائب اهل بیت پیامبر (ص) می‌پردازد و به بی‌رحمی و ظلم نسبت به آن‌ها اشاره می‌کند. او از غرور و تشتت شخصیت‌هایی که به اهل بیت ظلم کرده‌اند انتقاد می‌کند و سوگوار است که چگونه کسانی که باید حامی آن‌ها می‌بودند، به آن‌ها خیانت کردند. به خصوص به وقایع عاشورا و فاجعه کربلا اشاره می‌کند و از حال زینب (س) و دیگر زنان داغدار می‌گوید که در بین مصیبت‌ها صبوری پیشه کردند. در نهایت، شاعر به وضعیت حریم آل علی (ع) و ظلم و ستمی که به آن‌ها روا شده است انتقاد می‌کند.