شمارهٔ ۸۸ - مرغان چمن ترکی شیرازی
ترکی شیرازی / فصل سوم - سوگواری‌ها / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
«چگونه بنگرم صحن چمن را
که افسردند یاس ویاسمن را»
ز من باد صبا از راه یاری
رسان پیغام مرغان چمن را
بگو در کربلا در خون کشیدند
نهال سنبل و، سرو سمن را
چمن از بلبلان،گردید خالی
گلستان شد مکان، زاغ و زغن را
بگو آبش نداده سر بریدند
حسین آن شاه بی غسل و کفن را
بگو جسم حسین افتاده بر خاک
بگو کشتند طفلان حسن را
بگو زینب شد از شهر و وطن دور
چسان یادآورم شهر و وطن را
به خون آغشته شد چون جسم قاسم
نبویم بعد از این مشک ختن را
گذر کردی اگر بر نعش اکبر
به گو آن یوسف گل پیرهن را
که از داغ تو«ترکی» همچو یعقوب
گرفته گوشهٔ بیت الحزن را
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از غم و اندوه به خاطر حادثه عاشورا سخن می‌گوید. او به درختان و گل‌های چمن اشاره می‌کند که در اثر واقعه کربلا پژمرده و افسرده شده‌اند. با استفاده از تصاویری مانند بلبلان و زاغ‌ها، شاعر به تنهایی و بی‌نوازی گلستانی اشاره می‌کند که از زیبایی‌ها خالی شده است. وی همچنین به کشتن حسین، فرزندان حسن، و دوری زینب از وطن اشاره می‌کند و به داغی که بر دل او نشسته است، می‌پردازد. در پایان، شاعر احساس درد و عمیق‌ترین غم خود را نسبت به مصائب عاشورا و یادآوری شخصیت‌های محترم آن واقعه ابراز می‌کند.