نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۸ فرخی یزدی

فرخی یزدی / دیگر سروده‌ها / وزن: فاعلن مفاعیلن فاعلن مفاعیلن (مقتضب مثمن مطوی مقطوع)

سخت بسته با ما چرخ، عهد سست پیمانی

داده او به هر پستی، دستگاه سلطانی

دین ز دست مردم برد، فکرهای شیطانی

جمله طفل خود بردند، در سرای نصرانی

ای دریغ از این مذهب، داد از این مسلمانی

صاحب الزمان یکره سوی مردمان بنگر

کز پی لسان گشتند، جمله تابع کافر

در نمازشان خوانند، ذکر عیسی اندر بر

پا رکاب کن از مهر، ای امام بر و بحر

پیش از اینکه این عالم، رو نهد به ویرانی

در نمازشان گشتند، جمله آگه و معتاد

گرچه نبود ایشان را، از نماز ایزد یاد

شخص گبرشان عالم مرد ارمنی استاد

بهر درس خوش دادند، دین احمدی بر باد

خاکشان به سر بادا، هر زمان به نادانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به نابسامانی و انحطاط دینی و فرهنگی در جامعه‌ای اشاره دارد که به سمت کفر و فساد رفته است. شاعر به تضعیف ایمان مسلمانان و جایگزینی عیسی به‌جای خدا در نماز اشاره می‌کند و از وضعیتی ناراحت است که مردم به تعالیم غیر اسلامی روی آورده‌اند. او به صاحب الزمان (مهدی موعود) اشاره کرده و از او می‌خواهد که به اوضاع نابسامان مردم نظر افکند. در کل، این شعر انتقادی به وضعیت انجام وظایف دینی و سقوط اخلاقی در جامعه دارد و بر لزوم بازگشت به اصول دین اسلام تأکید می‌کند.