نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

فرخی یزدی

زاده ۱۳۰۷ – درگذشته ۱۳۵۸ هجری قمری، یزد

زندگی‌نامهٔ فرخی یزدی

میرزا محمد فرخی یزدی ملقب به تاج الشعرا (۱۲۶۸ شمسی – ۲۵ مهر ۱۳۱۸ شمسی) شاعر و روزنامه‌نگار آزادی‌خواه و دموکرات صدر مشروطیت است. وی سردبیر روزنامهٔ طوفان بود. او همچنین نمایندهٔ مردم یزد در دوره هفتم مجلس شورای ملی بود و در زندان قصر کشته شد. مدفن او ناشناخته است.

آثار فرخی یزدی

شعرهای فرخی یزدی

  • شمارهٔ ۱ — گلرنگ شد در و دشت، از اشکباری ما
  • شمارهٔ ۶ — در سیاست آنکه شاگرد است طفلِ مکتبی را
  • شمارهٔ ۵ — گر که تأمین شود از دستِ غم آزادیِ ما
  • شمارهٔ ۲ — دوش یارم زد چو بر زلف پریشان شانه را
  • شمارهٔ ۸ — به هنگامِ سیه‌روزی عَلَم کن قَدِّ مردی را
  • شمارهٔ ۳ — بی‌سر و پایی اگر در چشم خوار آید ترا
  • شمارهٔ ۷ — ز بس ای دیده سر کردی شبِ غم اشکباری را
  • شمارهٔ ۴ — ای که پرسی تا به کی دربند دربندیم ما
  • شمارهٔ ۱۱ — سرپرست ما که می‌نوشد سبک رطل گران را
  • شمارهٔ ۱۳ — زد فصل گل چو خیمه به هامون جنون ما
  • شمارهٔ ۱۵ — شبیه ماه مکن طفل خردسال مرا
  • شمارهٔ ۹ — می‌دهد نیکو نشان کاخی مکانِ فتنه را
  • شمارهٔ ۱۴ — با دل آغشته در خون گرچه خاموشیم ما
  • شمارهٔ ۱۲ — غارت غارتگران شد مال بیت المال ما
  • شمارهٔ ۱۶ — همین بس است ز آزادگی نشانهٔ ما
  • شمارهٔ ۱۰ — باز گویم این سخن را گرچه گفتم بارها
  • شمارهٔ ۲۱ — زاهدا چند کنی منع قدح‌نوشی را
  • شمارهٔ ۲۲ — با آنکه کسی نیست به وارستگی ما
  • شمارهٔ ۲۳ — باور نکنی گر غم دل گفتن ما را
  • شمارهٔ ۱۹ — با بتی تا بطی از بادهٔ ناب است مرا
  • شمارهٔ ۲۴ — شرط خوبی نیست تنها جان من گفتار خوب
  • شمارهٔ ۱۸ — تا دیده دلم عارِضِ آن رَشکِ پری را
  • شمارهٔ ۲۰ — سخت با دل، دل سخت تو به جنگ است اینجا
  • شمارهٔ ۱۷ — از بس که غم به سینهٔ من بسته راه را