نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۵ ظهیر فاریابی

ظهیر فاریابی / قطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

ای تو را در وجوه شمع و شکر

نقد هر کیسه کاسمان بر دوخت

چشم گردون ندید روی وجود

تا قضا شمع دولتت بفروخت

هین که پروانه های وعده تو

جمله در شمع انتظار بسوخت

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به زیبایی و نیکویی معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید که عشق و زیبایی او همچون شمع و شکر است. همچنین اشاره به این دارد که هیچ‌کس (حتی چرخ فلک) نتوانسته است زیبایی او را ببیند و در نهایت، شمع دولت او در سرنوشتی غم‌انگیز به پایان می‌رسد. پروانه‌هایی که در انتظار او بوده‌اند، همگی در آتش این شمع سوخته‌اند.