شمارهٔ ۱۲ ظهیر فاریابی
ظهیر فاریابی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
بس دل که ز تو خون شده در برمانده ست
بس دست که از هجر تو در سر مانده ست
وی بس سخنان نغز چون گوهر و زر
کز گوش تو همچو حلقه بر در مانده ست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر بیانگر احساس عمیق فراق و درد ناشی از جدایی است. شاعر از دل پاره پاره و دستانی که از دوری محبوب درسر مانده‌اند می‌گوید. همچنین به سخنان زیبا و ارزشمند اشاره می‌کند که در گوش محبوب باقی‌مانده و ناکام مانده است. در کل، این اشعار حسرت و ناپایداری عشق را به تصویر می‌کشد.