رباعیات — ظهیر فاریابی
فهرست شعرها
- شمارهٔ ۱ — بی آن که به کس رسید زوری از ما
- شمارهٔ ۲ — چندان زغم انگیخته ام آتش و آب
- شمارهٔ ۴ — نتوان ز جفای چرخ گردنده گریخت
- شمارهٔ ۵ — شاها،می عمرت فلک از جام بریخت
- شمارهٔ ۳ — روزی که به دست برنهم جام شراب
- شمارهٔ ۶ — باد آمد و گل بر سر میخواران ریخت
- شمارهٔ ۹ — رازی که به گل نسیم سنبل گفته ست
- شمارهٔ ۱۰ — چشمی دارم همیشه بر صورت دوست
- شمارهٔ ۸ — ای باده،کدام دایگان پروردت
- شمارهٔ ۷ — خصمت چو شکوفه مدتی رنگ آمیخت
- شمارهٔ ۱۶ — دی بر ورقی که آن ز اشعار من است
- شمارهٔ ۱۸ — گر یار بداندی کِم اندر دل چیست
- شمارهٔ ۱۲ — بس دل که ز تو خون شده در برمانده ست
- شمارهٔ ۱۴ — شاها،ز تو کار ملک ودین بانسق است
- شمارهٔ ۱۳ — عناب لبت رنگ زخم بر بوده ست
- شمارهٔ ۱۵ — می را که همیشه با خرد دندان است
- شمارهٔ ۱۱ — دل خیمه غم بر آتش تاب زده ست
- شمارهٔ ۱۷ — هر چند که میل تو سوی بیدادی ست
- شمارهٔ ۱۹ — در پرده خوشدلی کسی را راهی ست
- شمارهٔ ۲۰ — بر خال تو جز حال تبه نتوان داشت
- شمارهٔ ۲۱ — شاها چو فلک عُلسو رای تو نداشت
- شمارهٔ ۲۵ — دوش این خردم نصیحتی پنهان گفت
- شمارهٔ ۲۲ — ایزد عَلَم فتح برای تو فراشت
- شمارهٔ ۲۴ — دی شاه بتان با رخ رنگین می رفت
- شمارهٔ ۲۶ — ای خیل ستارگان سپاه و حشمت
- شمارهٔ ۲۳ — بر کرده چو مه سر از گریبان می رفت
- شمارهٔ ۲۹ — خسرو چو به خرمی قدح بر دارد
- شمارهٔ ۳۲ — با عشق تو در جهان غم نان که خورد؟
- شمارهٔ ۳۰ — چشم تو که ابروی کمانکش دارد
- شمارهٔ ۲۷ — از رایت تو نور ظفر می تابد
- شمارهٔ ۳۴ — از عشق تو در تنم روان می سوزد
- شمارهٔ ۲۸ — آن خط که به گرد آن دهن می گردد
- شمارهٔ ۳۳ — بلبل چو ز عشق گل فغان در گیرد
- شمارهٔ ۳۱ — گر یک نفست ز زندگانی گذرد
- شمارهٔ ۳۶ — گه شانه زبان در خم گیسوت کشد
- شمارهٔ ۳۷ — در عشق اگر دمی قرارت باشد
- شمارهٔ ۴۰ — چون لشکر شه روی به راه آوردند
- شمارهٔ ۳۸ — دل فصل ربیع را چو جان می داند
- شمارهٔ ۳۵ — دی چشم تو را سِحر مطلق می زد
- شمارهٔ ۳۹ — ای شب،نه ز زلف اوست بر پای تو بند
- شمارهٔ ۴۱ — در دست غم تو بودم ای سرو بلند
- شمارهٔ ۴۲ — تا ظن نبری که شاه رنجور شود
- شمارهٔ ۴۴ — دل گرچه هلاک جان و تن می خواهد
- شمارهٔ ۴۷ — این خط که همی رخ تو را آراید
- شمارهٔ ۴۵ — ترکم نقط غالیه پرورد نهد
- شمارهٔ ۴۶ — گفتم که مگر دل نه چو دلدار آید
- شمارهٔ ۴۹ — شیرین دهنش چو در سخن می آید
- شمارهٔ ۴۸ — چو شمع تنم ز دل به جان می آید
- شمارهٔ ۵۰ — در مستی اگر زمن گناهی آید
- شمارهٔ ۴۳ — بر خوان امید فلک جامه کبود
- شمارهٔ ۵۵ — هر لحظه دلم به جست و جویی دیگر
- شمارهٔ ۵۶ — تا چند ازین حبله و زراقی عمر
- شمارهٔ ۵۸ — شاها به تو دارد همه آفاق نیاز
- شمارهٔ ۵۷ — تو خرده بتا بر گل پژمرده مگیر
- شمارهٔ ۵۳ — کو پر می صافی مروق ساغر؟
- شمارهٔ ۵۱ — با خار قناعت ار بسازی یکبار
- شمارهٔ ۵۴ — هر حلقه زلفت زفن یکدیگر
- شمارهٔ ۵۲ — ای باد بیا و بوی گلزار بیار
- شمارهٔ ۶۲ — ای دوست،قلم بر سخن دشمن کش!
- شمارهٔ ۶۱ — نامد دل ضایع شده با دست هنوز
- شمارهٔ ۶۵ — معشوقه چو سر بکردبا باد چو گل
- شمارهٔ ۶۴ — در عشق تو باز گفت نتوان کاین دل
- شمارهٔ ۶۳ — در پیش کمان گروهه شاه قزل
- شمارهٔ ۶۶ — دوش از غم تو دیده به هم برنزدم
- شمارهٔ ۵۹ — اندر هوس تو صرف شد عمر دراز
- شمارهٔ ۶۰ — این دل که نگشت بر مرادی پیروز
- شمارهٔ ۶۹ — هرگز نفسی حکایت از تو نکنم
- شمارهٔ ۷۰ — با گل گفتم چو سوی گلزار آیم
- شمارهٔ ۷۱ — گرچه همه جهد بندگی بنمایم
- شمارهٔ ۷۳ — می خواهم و مطرب و دلارام و ندیم
- شمارهٔ ۷۴ — ماییم که رسم ملک جمشید نهیم
- شمارهٔ ۶۷ — نه برگ شکایت از تو گفتن دارم
- شمارهٔ ۷۲ — ما خانه ز خانه قلندر کردیم
- شمارهٔ ۶۸ — از جور تو حال ارچه تبه می دارم
- شمارهٔ ۸۱ — شاها،ملکان ملک سپارند به تو
- شمارهٔ ۷۶ — ای باد ز غصه‌ای که خون پاشَد از آن
- شمارهٔ ۸۰ — ای زلف درازت اصل گمراهی ازو
- شمارهٔ ۷۵ — ای دل مشو اندر خط این خوش پسران
- شمارهٔ ۸۲ — ای ورد ملایکه دعای سر تو
- شمارهٔ ۷۸ — بر طرف مه آن طره شبرنگش بین
- شمارهٔ ۷۷ — گفتی چو بماندی از شراب آوردن
- شمارهٔ ۷۹ — کو دیده که خون جگر آرم با او
- شمارهٔ ۸۳ — ای دوست نبودیم و نیم خوش بی تو
- شمارهٔ ۸۴ — گر عارضه ای روی نمودت ای شاه،
- شمارهٔ ۸۶ — ای باغ وجود را عمارت کرده
- شمارهٔ ۸۹ — ای دوست مرا به کام دشمن کردی
- شمارهٔ ۸۸ — ای چشم من از سیم برت سیمابی
- شمارهٔ ۸۵ — در ثورگه ست خانه طالع شاه
- شمارهٔ ۹۰ — ای شمع تو صوفی صفتی پنداری
- شمارهٔ ۸۷ — ای زلف توام در تب و تاب افکنده
- شمارهٔ ۹۴ — در ده می لعل لاله گون صافی
- شمارهٔ ۹۵ — شخصی دارم دلی خراب اندر وی
- شمارهٔ ۹۳ — ای نوبت تو گذشته از چرخ بسی
- شمارهٔ ۹۲ — نه زهره که از غمت بنالم به کسی
- شمارهٔ ۹۱ — ای غنچه گل سرشکفتن داری
- شمارهٔ ۹۷ — رویش نگر ار صورت جان می خواهی
- شمارهٔ ۹۶ — ای از تو بلند نام شاهنشاهی
- شمارهٔ ۹۸ — رخساره نازنینت ای سرو سهی
- شمارهٔ ۹۹ — ای خواجه سخن زیر و زبر می‌گویی
- شمارهٔ ۱۰۰ — ای روی تو از لطافت آیینه روح