شمارهٔ ۳ ظهیر فاریابی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از روزی می‌گوید که با نوشیدن شراب، به حالت شادابی و مستی می‌رسد. این حالت باعث می‌شود تا او قادر به ایجاد و مشاهده معجزات فراوانی در زندگی‌اش شود. شاعر به تضاد بین طبع آتشین و سخنان نرم و روان اشاره می‌کند و این دو را نماد حالات متفاوتی از خودش می‌داند.