شمارهٔ ۳۴ ظهیر فاریابی
ظهیر فاریابی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
از عشق تو در تنم روان می سوزد
شرحش چه دهم که بر چه سان می سوزد؟
از ناله چو چنگم رگ تن پی گسلد
وز گریه چو شمعم دل و جان می سوزد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از درد و عشق صحبت می‌کند که در وجودش شعله‌ور است. او نمی‌تواند به خوبی این احساس را توصیف کند، اما می‌گوید که ناله‌هایش مثل چنگ، بدنش را می‌سوزاند و اشک‌هایش مشابه شمع، دل و جانش را می‌سوزانند. این احساسات عمیق و سوزان نشان دهنده شدت عشق و درد درونی اوست.