شمارهٔ ۶۵ ظهیر فاریابی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر به زیبایی و جذابیت معشوقه خود اشاره می‌کند. او می‌گوید معشوقه مانند گلی است که با باد سر خود را بالا می‌برد و به همه کس آراسته و زیباست. همچنین، در دامن خود غنچه‌ای دارد که به تازگی شکفته شده و حالا در دست هر کسی قرار گرفته است، مانند گلی که به راحتی در دسترس قرار می‌گیرد. این اشعار نشان‌دهنده‌ی زودگذر بودن زیبایی و محبوبیت است.