شمارهٔ ۸۷ ظهیر فاریابی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره تأثیر عمیق و جذاب زیبایی معشوق بر شاعر است. زلف‌های معشوق او را در تردید و التهاب قرار داده و چشمان او را به خواب و خیال فرو برده است. همچنین، عشق به معشوق باعث می‌شود که او از دشمنانش کوره شده و مانند خال چهره معشوق، بر آب و بی‌اثر به نظر برسد. در کل، شاعر به شدت تحت تأثیر عشق و زیبایی معشوق قرار دارد.