شمارهٔ ۸۹ ظهیر فاریابی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این اشعار، شاعر از دوست خود شکایت می‌کند که به او آسیب رسانده و کارهایی کرده که دشمنان نیز انجام نمی‌دهند. او احساس می‌کند که دوستش موجب سوختن و خراب شدن زندگی‌اش شده است، به همان اندازه که دیگران را آتش زده است. شاعر به‌خاطر این خیانت به شدت ناراحت و دل شکسته است.