مناجات شمارهٔ ۱ خواجه عبدالله انصاری
خواجه عبدالله انصاری / مناجات نامه / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
یا رب! دل پاک و جان آگاهم ده
آه شب و گریهٔ سحرگاهم ده
در راه خود اول ز خودم بی‌خود کن
بی‌خود چو شدم ز خود به خود راهم ده
الهی! یکتای بی‌همتایی، قیوم توانایی، بر همه چیز بینایی، در همه حال دانایی، از عیب مصفایی، از شرک مبرایی، اصل هر دوایی، داروی دل‌هایی، شاهنشاه فرمان‌فرمایی، معزز به تاج کبریایی، به تو رسد مُلک خدایی.
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از خداوند می‌خواهد که دل پاک و آگاهی به او عطا کند و به او کمک کند تا از خود بی‌خود شود و در مسیر خود راه راست را پیدا کند. او خدا را یکتای بی‌همتا می‌خواند که بر همه چیز آگاهی دارد و از هر عیبی پاک است. همچنین خداوند را به عنوان داروی دل‌ها و فرمانروای بزرگ توصیف می‌کند و امیدوار است ملک خدا به او برسد.