مناجات شمارهٔ ۱۰۷ خواجه عبدالله انصاری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به نوعی از احساس ناامیدی و فروتنی اشاره می‌کند. او با مثالی از سگ، که در درگاه الهی به آن نگاه می‌شود، نشان می‌دهد که حتی اگر انسان‌ها ناامید بمانند، همچنان باید به رحمت الهی امید داشته باشند. شاعر می‌گوید که در درگاه خداوند، هم سنگ، که نماد سختی و بی‌احساسی است، و هم سگ، که نماد وفاداری و تسلیم است، حضور دارند و هیچ کس نباید از رحمت الهی ناامید باشد.