مناجات شمارهٔ ۱۳۰ خواجه عبدالله انصاری
خواجه عبدالله انصاری / مناجات نامه / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
الهی اگر کسی تو را به جُستن یافت من ترا بگریختن یافتم، اگر کسی تو را به ذکر کردن یافت من تو را بخودفراموش کردن یافتم، اگر کسی ترا بطلب یافت من خود طلب از تو یافتم، خدایا وسیلت به تو هم تویی،اول تو بودی و آخر هم تویی.
تا در رهٔ عشق ا و مجرد نشوی
هرگز زخود خویش بیخود نشوی
دنیا همه بند تو است بر درگهٔ او
در بند قبول باش تا رد نشوی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این متن به نوعی دعا و ندا به خداوند است. گوینده بیان می‌کند که در جستجوی خداوند، او را در حالتی متفاوت یافته است؛ به جای جستجوی او، خود را در فراموشی از خود دیده و خود را در جستجوی الهی حس کرده است. در نهایت، تاکید می‌شود که خداوند آغاز و پایان همه چیز است و عشق حقیقی نیاز به از خود گذشتگی دارد. دنیا به نوعی بندگی برای خداست و باید در این بندگی باقی ماند تا رد نشد.