مناجات شمارهٔ ۱۳۱ خواجه عبدالله انصاری
خواجه عبدالله انصاری / مناجات نامه
الهی ای مهیمن اکرم، ای محتجب معظًم، ای متجلی به کرم، ای قسّام پیش از لوح و قلم، بادا روزی که باز رهم از زحمت حوا و آدم، آزاد شوم از بند وجود عدم. از دل بیرون کنم این حسرت و ندم و با دوست بیاسایم یکدم.
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این متن، شاعر به دعا و خواسته‌های خود اشاره می‌کند. او از خداوند می‌خواهد که او را از زحمات و سختی‌های زندگی آزاد کند و حسرت‌ها و غم‌هایش را از دل بیرون کند تا بتواند در کنار دوستش آرامش یابد.