مناجات شمارهٔ ۱۳۷ خواجه عبدالله انصاری
خواجه عبدالله انصاری / مناجات نامه / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
الهی تو موجود عارفانی، آرزوی دل مشقانانی، یاد آور زبان مدّاحانی، چونت نخوانم که نیوشندهٔ آواز راعیانی ف چونت نستانم که شاد کنندهٔ دل بندگانی، چونت ندانم که زین جهانی و دوست ندارم که عیش جانی
یارب ز شراب عشق سر مستم کن
در عشق خودت نیست کن وهستم کن
از هرچه ز عشق خود تهی دستم کن
یکباره به بند عشق پا بستم کن
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از خداوند می‌خواهد که او را به حالت مستی عشق خود درآورد و از هرچه غیر از عشق الهی تهی کند. او به شدت به عشق خداوند نیاز دارد و می‌خواهد به یکباره به بند عشق او درآید و از زندگی دنیوی و خوشی‌های آن دل‌زده است. شاعر خواهان نزدیک شدن به خداوند و تجربه عشق خالص اوست.