مناجات شمارهٔ ۱۴۹ خواجه عبدالله انصاری
خواجه عبدالله انصاری / مناجات نامه / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
الهی چه خوش روزگاری است روزگار دوستان تو با تو، چه خوش بازاری است بازار عارفان در کار تو، چه آتشین است نَفسهای ایشان در یاد تو، چه خوش دردی است دَرد مشتاقان در سُوز شوق و مهر تو، چه زیباست گفت و گوی ایشان در نام نشان تو.
با صنع تو هر مورچه رازی دارد
با شوق تو هر سوخته سازی دارد
ای خالق ذوالجلال نومید مکن
آنرا که بدر گََهَت نیازی دارد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به وصف خوشی و زیبایی‌های دوران دوستان خدا می‌پردازد و از حال عارفان و مشتاقان یاد می‌کند. او اشاره می‌کند که عشق و شوق به خداوند در دل‌ها وجود دارد و صحبت‌های ایشان زیبایی خاصی دارد. شاعر همچنین به یگانگی و رازهایی که در هر موجودی وجود دارد اشاره می‌کند و از خداوند می‌خواهد که هیچ‌کس را ناامید نکند، به‌خصوص کسانی که به او نیاز دارند.