مناجات شمارهٔ ۱۵۲ خواجه عبدالله انصاری
خواجه عبدالله انصاری / مناجات نامه
الهی چه یاد کنم که خود همه یادم، من خرمن نشان خود همه را فرا باد نهادم، ای یادگار جانها و یاد داشتهٔ دلها و یاد کردهٔ زبانها، بفضل خود ما را یاد کن و بیاد لطیفی ما را شاد کن.
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این متن به یاد خداوند و درخواست از او برای یاد کردن و شاد کردن دلها اشاره دارد. شخص در تلاش است تا احساسات خود را نسبت به خداوند ابراز کند و از او بخواهد که به یاد بندگانش باشد و آنان را به لطف خود شاد کند.