نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

مناجات شمارهٔ ۱۷۱ خواجه عبدالله انصاری

خواجه عبدالله انصاری / مناجات نامه / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

الهی شاد بدانم که اول من نبودم تو بودی، آتش یافتنی با نور شناختن تو آمیختی، از باغ وصال نسیم قرب تو انگیختی، باران وحدانیت بر گرد بشریت تو ریختی به آتش دوستی آب و گل سوختی تا دیدهٔ عارف به دیدار خود آموختی.

گر روز وصال باز بینم روزی

با او گله های روز هجران نکنم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر با خوشحالی از اینکه در ابتدا وجود نداشته و خالق اصلی اوست، یاد می‌کند. او به نور شناخت و نزدیک شدن به خدا اشاره می‌کند و بیان می‌دارد که چگونه عشق و دوستی باعث آموختن دیده عارف به دیدار خدا شده است. در آخر می‌گوید که اگر دوباره روز وصال را بیابد، دیگر از روزهای جدایی گله‌ای نخواهد کرد.