مناجات شمارهٔ ۱۷۳ خواجه عبدالله انصاری
خواجه عبدالله انصاری / مناجات نامه
الهی آن روز کجا باز یابم که تو مرا بودی و من نبودم تا بآ روز نرسم میان آتش و دودم اگر به دو گیتی آن روز را باز یابم بر سُودم و اگر بود تو خود را در یابم به نبود خود خشنودم. خدایا من کُجا بودم که تو مرا خواندی من نه منم که تو مرا ماندی.
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این شعر به حسرت و longing خود اشاره می‌کند و از خداوند می‌خواهد که روزی را به او نشان دهد که در آن وجود خداوند را حس کرده و خود را گم کرده است. او می‌گوید که اگر آن روز را بیابد، نجات خواهد یافت و اگر خدا را در یابد، از نبود خود راضی خواهد بود. به نوعی، شاعر به رابطه عمیق‌اش با خداوند و احساس تنهایی و خودگم‌کردگی‌اش در این دنیا اشاره می‌کند.